Ιστιοπλοΐα και Παιδί

Η ιστιοπλοΐα ανήκει στην κατηγορία των αθλημάτων. Άρα εκ των πραγμάτων μπορεί ο οποιοσδήποτε να ασχοληθεί. Υπάρχουν πολλές σχολές που μπορούν να διδάξουν το άθλημα αυτό. Είναι όμως κατάλληλο αυτό το άθλημα για παιδιά;

Εάν το παιδί περνάει όμορφα στη θάλασσα και του αρέσει η επαφή με αυτήν, τότε ίσως να είναι ένας λόγος παραπάνω. Αποτελεί έναν τρόπο εξερεύνησης του θαλάσσιου κόσμου και είναι μια μορφή περιπέτειας. Είναι ένα ταξίδι χωρίς όρια και διάρκεια. Δίνεται η δυνατότητα στο παιδί να γνωρίσει προορισμούς και τοποθεσίες απρόσιτες με κάποιο άλλο μέσο.

Του χαρίζει την εμπειρία ταύτισης με το υγρό στοιχείο και κάνει χρήση όλων των αισθήσεων. Προσφέρει απλόχερα ηρεμία και ησυχία. Καταφέρνει να είναι ένα είδος άσκησης μιας και χρειάζεται συνεχής δραστηριότητα στην διάρκεια του ταξιδιού. Επιπλέον το παιδί μαθαίνει από νωρίς την έννοια της συνεργασίας, της ομαδικότητας και πώς να είναι μέλος μιας ομάδας.

Μέσα από το άθλημα αυτό, το παιδί αναπτύσσει το αίσθημα εμπιστοσύνης στον εαυτό του. Η αίσθηση ότι κυβερνάει ένα σκάφος μόνο του είναι μια μεγάλη ευθύνη. Μαθαίνει να «εξουσιάζει» τον άνεμο και να σέβεται την θάλασσα. Του δίνει την δυνατότητα αντίληψης του χώρου, αφού μαθαίνει να ελίσσεται με το σκάφος ανάμεσα σε άλλα σκάφη, αποφεύγοντας συγκρούσεις και προσπερνώντας τα πάντα για να φτάσει στην γραμμή τερματισμού.

Ένα άλλο θετικό στοιχείο είναι η ανάπτυξη προσανατολισμού που μαθαίνει στο παιδί. Ανακαλύπτει τα σημεία του ορίζοντα και βρίσκει με ευκολία τη θέση και τον προορισμό. Στην περίπτωση ενασχόλησης του παιδιού με το εν λόγω άθλημα, η γνώση του καιρού αποτελεί σημαντικό στοιχείο. Μαθαίνει από ποια κατεύθυνση να περιμένει την κακοκαιρία, πόσο θα διαρκέσει και τα σημάδια που την προμηνύουν.

Το παιδί γνωρίζει την πειθαρχία που χρειάζεται να έχει στη ζωή του ως αθλητής, αφού το σκάφος επανδρώνεται και τακτοποιείται από τον ίδιο . Γνωρίζει έτσι πού βρίσκεται κάθε αντικείμενο, ένα στοιχείο που βοηθάει το παιδί και στην καθημερινότητά του. Σε αυτό το αγώνισμα τα παιδιά καλούνται να αντεπεξέλθουν τις αντιξοότητες και να σκληραγωγηθούν, μιας και η συμμετοχή σε χειμερινούς αγώνες αποτελεί πρόκληση από μόνη της. Η θερμοκρασία είναι τόσο χαμηλή και η ζεστή κουβέρτα δεν υπάρχει. Τα παιδιά όμως μαθαίνουν να μην γκρινιάζουν και περιμένουν στωικά το τέλος του αγώνα, έτσι ώστε να τακτοποιήσουν το σκάφος και έπειτα να στεγνώσουν, να αλλάξουν και να ζεσταθούν.

Πάνω από όλα όμως οδηγεί τα παιδιά προς την υπευθυνότητα. Όταν το παιδί παίρνει το τιμόνι, αυτόματα έχει την ευθύνη των πράξεών του σε όποια ηλικία και να βρίσκεται, κάτι που δεν προσφέρουν τα άλλα αθλήματα.

Ένα άλλο σημείο είναι η ανάπτυξη της οργανωτικής σκέψης. Είναι απαραίτητο τα παιδιά να μπορούν σε έναν αγώνα να αντιλαμβάνονται τα πράγματα και να βρίσκονται κάποια βήματα πιο μπροστά. Θα πρέπει να γίνει σωστός χειρισμός στα πανιά και στα διάφορα μέρη του σκάφους για να υπάρξει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Μαθαίνει να επιλέγει την καλύτερη πορεία σε σχέση με τον αγωνιστικό χώρο.

Επιπλέον χρειάζεται θάρρος για να αντιμετωπίσει κανείς όλους τους φόβους που μπορεί να έχει. Μπορεί το σκάφος να ανατραπεί ή να υπάρξουν ισχυροί άνεμοι. Αυτόματα τα παιδιά θα πρέπει να ενεργήσουν με ψυχραιμία και να βάλουν πάνω από όλα την σωματική τους ακεραιτότητα, με την βοήθεια αρχικά των προπονητών τους και έπειτα μόνα τους. Τέλος, το παιδί καλείται να εξοπλιστεί με υπομονή μιας και το άθλημα εξαρτάται από την φύση. Θα πρέπει να περιμένει τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες για να μπορέσει να αγωνιστεί. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει σε ένα άθλημα όπως το ποδόσφαιρο.